شلیکی از هلند به قلب ایران

روزی از روزهای سال ۱۹۹۶ (۱۳۷۵ شمسی)، در شهر آرام و نسبتاً ناشناخته‌ای در هلند به نام واسِنار (Wassenaar)، نمایندگان ده‌ها کشور صنعتی گرد هم آمدند. جنگ سرد تازه به پایان رسیده بود، اما دغدغه‌ای تازه جای آن را گرفته بود: اگر دیگر رقابت دوقطبی وجود ندارد، چگونه باید از گسترش فناوری‌هایی که می‌توانند به‌سرعت به ابزار قدرت نظامی تبدیل شوند، جلوگیری کرد؟