در دهه آینده، برنده صنعت فولاد جهان دیگر شرکتی نخواهد بود که فقط ظرفیت تولید بیشتری دارد؛ بلکه شرکتی خواهد بود که بتواند فولاد را با کمترین میزان انتشار کربن، بالاترین بهره‌وری انرژی و بیشترین ارزش افزوده تولید کند. سال ۲۰۲۵ را می‌توان نقطه شتاب‌گیری رقابت جهانی برای ساخت «فولاد سبز» دانست؛ دوره‌ای که شرکت‌های بزرگ فولادی جهان دیگر تنها درباره کاهش آلایندگی صحبت نمی‌کنند، بلکه میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری را به تغییر فناوری، توسعه احیای مستقیم، استفاده از هیدروژن و ایجاد زنجیره‌های تولید کم‌کربن اختصاص داده‌اند.

شرکت فولاد غدیر نی‌ریز اعلام کرد با اجرای برنامه‌های مدیریت انرژی در واحد احیای مستقیم، موفق شده است مصرف گاز طبیعی را ۱۲ درصد کمتر از استاندارد ملی نگه دارد؛ دستاوردی که علاوه بر کاهش هزینه‌های تولید، به بهبود کیفیت آهن اسفنجی نیز منجر شده است.

شرکت‌های میدرکس و یو.اس.استیل با امضای قراردادی برای احداث واحد ۲.۵ میلیون تنی آهن اسفنجی در آرکانزاس، بزرگ‌ترین پروژه DRI آمریکا را آغاز کردند.

شرکت میدرکس با امضای قراردادی ۱.۹ میلیارد دلاری، احداث کارخانه تولید آهن اسفنجی با ظرفیت ۲.۵ میلیون تن در سال برای یو‌اس‌استیل را آغاز می‌کند.

فولاد هرمزگان در سال ۱۴۰۴ با رشد ۳۴ درصدی تولید اسلب و افزایش ۵۶ درصدی فروش، عملکردی درخشان ثبت کرد. این روند در دو ماه نخست ۱۴۰۵ نیز ادامه یافت و فروش شرکت با جهش ۸۹.۴ درصدی همراه شد.

در اقتصادهای در حال توسعه، هنگامی که یک بنگاه عظیم تولیدکننده، طوفان کاملی از جهش نرخ خوراک انرژی، رکود عمیق بازار داخل و سایه سنگین تنش‌های ژئوپلیتیک مواجه می‌شود، واکنش طبیعی آن انقباض ساختاری و سقوط در زنجیره ارزش جهانی است. اما تقاطع داده‌های انجمن جهانی فولاد در سال‌ ۲۰۲۵، راوی پارادوکسی تامل‌برانگیز است: فولاد مبارکه نه تنها در این طوفان جان سالم به در برده، بلکه در رتبه‌بندی غول‌های جهانی به پیش تاخته است.

شرکت فورتسکیو اعلام کرد که در سه‌ماهه جاری، نخستین محموله فلز داغ (Hot Metal) را در ایالت استرالیای غربی تولید خواهد کرد؛ توسعه‌ای که به گفته تحلیلگران، هم‌زمان با پیامدهای جنگ خاورمیانه می‌تواند یک «پنجره محدود» برای پیشروی استرالیا در رقابت جهانی آهن سبز ایجاد کند.

عملکرد شرکت معدنی و صنعتی گل گهر در سال ۱۴۰۴، به ویژه در حوزه توسعه، نشان دهنده عبور این بنگاه از فاز رشد کمی به مرحله تثبیت زنجیره ارزش و تعمیق سرمایه گذاری‌های زیرساختی است. روندی که می‌تواند موقعیت این شرکت را در صنعت فولاد ایران به عنوان یک بازیگر یکپارچه و پیشرو تقویت کند.

اختلال در فعالیت مگامدول‌های احیای مستقیم و واحدهای فولادسازی ایران، بازار مواد اولیه جهان را با چالشی جدی روبه‌رو کرده است؛ به طوری که جایگزینی تأمین‌کنندگان منطقه‌ای با مسیرهایی چون برزیل و چین، نه تنها هزینه‌های لجستیک و بیمه بین‌المللی را به شدت افزایش می دهد بلکه با ایجاد تورم وارداتی، قیمت تمام‌شده پروژه‌های بزرگ صنعتی و عمرانی را در سراسر دنیا با جهشی بی‌سابقه مواجه خواهد کرد .

فولاد هرمزگان در ۱۱ ماهه سال ۱۴۰۴ با ثبت رشد ۳۴ درصدی تولید اسلب و افزایش ۶۶ درصدی درآمد، کارنامه‌ای درخشان بر جای گذاشت؛ عملکردی که در شرایط ناترازی انرژی و نوسانات بازار، جایگاه این شرکت را در زنجیره فولاد کشور تقویت کرده است.

افزایش بیش از ۱۰۰درصدی نرخ گاز، حاشیه سود و رقابت‌پذیری فولادسازان را تهدید کرده است. در روش احیای مستقیم، گاز نقش خوراک تولید دارد و گرانی آن مستقیماً بهای تمام‌شده را بالا می‌برد. نبود سقف قیمتی نیز ریسک سرمایه‌گذاری در بورس و برنامه‌های نوسازی صنعت فولاد را افزایش داده است.

با وجود تأکیدهای مکرر مسعود پزشکیان و سید محمد اتابک بر حمایت انرژی از تولید، جهش ۶۶ درصدی نرخ خوراک و سوخت در زمستان، مزیت رقابتی صنایع ارزآور را تضعیف کرده است؛ سیاستی که پس از فشار بر پتروشیمی‌ها، اکنون فولاد را نیز در معرض از دست دادن بازارهای صادراتی در برابر رقبایی چون SABIC و ArcelorMittal قرار داده است.