به گزارش تجارت، معدن و فولاد: اکسل اگرت (Axel Eggert)، مدیرکل انجمن فولاد اروپا (EUROFER)، در واکنش به پیشنهاد کمیسیون اروپا برای بازنگری در «سیستم تجارت انتشار گازهای گلخانهای اتحادیه اروپا» (ETS)، با انتشار بیانیهای انتقادی اعلام کرد که انتظار کربنزدایی کامل صنعت فولاد اروپا تا سال ۲۰۳۳، بدون دسترسی به برق و هیدروژن پاک و مقرونبهصرفه، تنها یک خیالپردازی است.
در این بیانیه که ۱۷ جولای ۲۰۲۶ منتشر شده، آمده است: با توجه به برنامه حذف تدریجی سهمیههای رایگان انتشار کربن تا پایان سال ۲۰۳۳، کمیسیون اروپا انتظار دارد صنعت فولاد تا آن زمان به طور کامل کربنزدایی شود؛ با این حال، هنوز پاسخی به بزرگترین چالش این مسیر داده نشده است: برق و هیدروژن مقرونبهصرفه قرار است از کجا تامین شود؟
اگرت تاکید کرده است که از شرکتهای فولادی خواسته میشود میلیاردها یورو سرمایهگذاری کنند، در حالی که هنوز نمیدانند آیا زیرساختهای هیدروژن و برق آماده خواهد شد، آیا برق پاک به میزان کافی در دسترس خواهد بود و از همه مهمتر، آیا این انرژیها با قیمتهایی در اختیار تولیدکننده قرار میگیرد که توان رقابت صنعت فولاد اروپا و زنجیرههای پاییندستی آن را در بازارهای جهانی حفظ کند یا خیر.
بر اساس مواضع یوروفر، تعدیلهای پیشنهادی در روند حذف سهمیههای رایگان، عدم قطعیتهای سرمایهگذاری پیش روی این صنعت را برطرف نکرده است. کاهش سهمیه رایگان برای صنعت فولاد در محدوده زمانی ۲۰۲۹ تا ۲۰۳۰ تا حد زیادی بدون تغییر باقی مانده و در عین حال، قوانین جدید ریسک کاهش شدید استانداردهای تخصیص رایگان کربن در سال ۲۰۳۱ را به همراه دارد که این امر باعث کاهش حمایت از صنایع در برابر نشت کربن (Carbon Leakage) خواهد شد.
انجمن فولاد اروپا همچنین انتقاد کرده است که راهحل ساختاری وعدهدادهشده برای صادرات در قالب «مکانیسم تنظیم مرزی کربن» (CBAM) همچنان مفقود است. علاوه بر این، شرایط جدیدی که برای تخصیص سهمیه رایگان وضع شده، بار اداری و ابهامات حقوقی مضاعفی ایجاد میکند؛ بهویژه در مواردی که تصمیمات سرمایهگذاری به عواملی خارج از کنترل مستقیم شرکتها وابستهاند.
مدیرکل یوروفر در بخش پایانی بیانیه خود هشدار داد: «اتحادیه اروپا به درستی اهداف اقلیمی بلندپروازانهای تعیین کرده است، اما هنوز نتوانسته شرایط توانمندسازی را که بارها برای تمام کشورهای عضو وعده داده بود، فراهم کند. صنعت فولاد اروپا در حال حاضر سرمایهگذاری عظیمی را آغاز کرده تا ۳۵ درصد از ظرفیت فولادسازی سنتی خود را تا سال ۲۰۳۰-۲۰۳۲ با کارخانههای سازگار با هیدروژن جایگزین کند؛ اما اینکه تصور کنیم این رقم تا سال ۲۰۳۳ به ۱۰۰ درصد میرسد، یک توهم است. اگر اتحادیه اروپا به وعدههای خود عمل نکند، به جای کربنزدایی، بخش قابلتوجهی از صنعت فولاد خود را از دست خواهد داد.»
منبع: معدن مدیا
