به گزارش تجارت، معدن و فولاد: تغییر معادلات در بازار جهانی آلومینیوم؛ ریسکهای ژئوپلیتیک به مؤلفه پایدار هزینههای تولید آلومینیوم تبدیل شدند
تحلیلهای جدید بازار نشان میدهد که ریسکهای ژئوپلیتیک در خاورمیانه و خلیجفارس، از فاز «شوکهای موقت و گذرا» خارج شده و به عنوان یک متغیر هزینهای پایدار و ساختاری در زنجیره ارزش آلومینیوم تثبیت شدهاند؛ رویدادی که با توجه به سهم حیاتی صادرات این منطقه در تأمین نیاز جهانی، بازتعریف استراتژیهای تأمین و لجستیک را برای غولهای متالورژی دنیا به یک ضرورت تبدیل میکند.
بر اساس دادههای آماری سال ۲۰۲۵، حجم تولید جهانی آلومینیوم اولیه به حدود ۷۳.۸ میلیون تن رسیده است. در این میان، کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس (GCC) با تولید سالانه حدود ۶.۱۶ میلیون تن، نقشی کلیدی در این بازار ایفا میکنند.
صادرات بیش از ۸۰ درصد از آلومینیوم تولیدی این منطقه به بازارهای بینالمللی سبب شده است که هرگونه تغییر در شرایط عملیاتی تولیدکنندگان خلیج فارس، بلافاصله اثرات زنجیرهای و تعیینکنندهای بر جریان تأمین جهانی این فلز استراتژیک بر جای بگذارد.
درسهای تابآوری بازار از رویدادهای اخیر
رخدادهای ماه مارس در امارات متحده عربی و بحرین، بار دیگر میزان حساسیت زنجیره تأمین جهانی را به تصویر کشید. توقف فعالیت سهماهه پالایشگاه آلومینای «الـطویله» (تحت مالکیت مجموعه EGA امارات) و کاهش موقت یکپنجمی ظرفیت تولید شرکت آلومینیوم بحرین (Alba)، نشان داد که تنظیمگران بازار و خریداران بزرگ باید پیشبینیهای دقیقتری برای مدیریت ریسکهای عملیاتی داشته باشند.
دورنمای بازار و متغیرهای جدید هزینه
پیشبینی کارشناسان بینالمللی حاکی از احتمال کاهش ۳ تا ۳.۵ میلیون تنی تولید این صنعت تا پایان سال ۲۰۲۶ است. این محدودیت نسبی در عرضه، تقاضا برای سرمایهگذاریهای پوشش ریسک را افزایش داده و خود را در قالب رشد پرمیومها (حقپرداختها)، افزایش هزینههای حملونقل دریایی، تغییر تعرفههای بیمه محمولهها و افزایش هزینههای تأمین مالی پروژهها در مناطق مختلف جهان نشان میدهد؛ روندی که تولیدکنندگان بزرگ را به سمت بهینهسازی زنجیره لجستیک و تقویت پیمانهای منطقهای سوق خواهد داد.
