در ماه‌ های اخیر دوباره بحث «نرخ تسعیر ارز» به یکی از محورهای اصلی گفت‌ و گو میان فولادسازان و مسئولان اقتصادی دولت تبدیل شده است؛ بحثی که ریشه‌اش در همان ساختار قدیمیِ «چندنرخی بودن ارز» و فاصله معنادار بین نرخ نیما و بازار آزاد است.

در شرایطی که صنعت فولاد ایران با محدودیت انرژی و رقابت فشرده مواجه است، شرکت آهن و فولاد ارفع با تثبیت جایگاه سوم در تأمین شمش داخلی، توانست عملکردی قابل توجه از خود به نمایش بگذارد. این دستاورد نشان‌ دهنده توان مدیریتی، بهره‌وری بالا و استراتژی هوشمند این شرکت در مسیر پایداری تولید و تقویت بازار داخلی است.

معاون سازمان توسعه تجارت وزارت صمت ، در جریان بازدید از مجتمع سرب و روی مهدی‌ آباد به عنوان یکی از مجتمع‌ های زیرمجموعه ایمپاسکو، گفت: مهدی‌ آباد می‌تواند به الگویی ملی برای جهش توسعه‌ای در سراسر استان‌ ها تبدیل شود.

بر اساس تازه‌ترین آمار انجمن جهانی فولاد، شرکت فولاد مبارکه اصفهان در سال ۲۰۲۴ با تولید ۱۰.۱۹ میلیون تن فولاد خام، تنها نماینده ایران در جمع یکصد تولیدکننده برتر جهان است. این شرکت در رتبه ۴۴ جهانی قرار گرفته، هرچند نسبت به سال قبل (رتبه ۴۳) یک پله افت را تجربه کرده است. این وضعیت، واقعیتی تلخ را برای صنعت فولاد ایران گواهی می‌دهد؛ غیبت دیگر بازیگران ایرانی و توقف رقابت‌پذیری در سطح بین‌المللی. چرا که کشور‌های منطقه، شرکت‌هایی، چون توسیالی و اِردمیر ترکیه، اِزاستیل مصر و حدید عربستان را به جمع صد شرکت برتر جهان فرستاده‌اند، در ایران تنها نام فولاد مبارکه روی این فهرست باقی مانده است. این موضوع فقط یک اتفاق نیست؛ بلکه ریشه در سیاست‌گذاری‌های غلط، چالش‌های داخلی و ضعف در دیپلماسی اقتصادی دارد.

آلومینیوم به عنوان یکی از فلزات پرمصرف کشور با زنجیره پایین‌دست بسیار متنوع همچون ساخت‌وساز، خودروسازی، تولید سیم و کابل، لوازم خانگی و... نقش بسیار تعیین‌کننده‌ای در بخش صنعت بازی می‌کند، اما انتقاد‌هایی نسبت به نحوه عرضه، صادرات و نرخ این محصول مطرح می‌شود.