صنعت فولاد ایران ، که سال‌ ها روی مزیت نسبی منابع انرژی ، به‌ ویژه گاز طبیعی تمرکز کرده بود، این روزها با یک تضاد مواجه شده، همان منبعی که زمانی عامل رقابت‌ پذیری بود، حالا به‌ دلیل ناترازی ، سیاست‌ گذاری نامناسب و تعرفه‌های بالا، به تهدیدی ساختاری برای تولید فولاد تبدیل شده‌ است.

شرکت جهان فولاد سیرجان که با نماد فجهان در بازار سرمایه ایران فعالیت دارد گزارش تیر ماه خود را بر سایت کدال منتشر کرد.

اسلب و شمش به عنوان محصولات اصلی صادراتی فولاد ایران، بیشترین کاهش حجم صادرات به ترتیب با ۳۲ و ۱۸درصد افت داشته‌اند.

بررسی آمار تولید فولاد کشور در ۱۱ ماهه سال ۱۴۰۳ نشان از تشدید کاهش تولید فولاد کشور در اثر محدودیت‌های برق و گاز دارد؛ طبق آمار نرخ افت تولید فولاد ایران در ۹ ماهه امسال ۴.۸ درصد بود که در آمار ۱۰ ماهه به ۵.۵ رسید و در آمار ۱۱ ماهه به ۶.۷ درصد افزایش یافته است.

مدیرعامل فولاد غدیر نی ریز با انتقاد از وضع عوارض بر صادرات محصولات فولادی از جمله آهن اسفنجی گفت: زمانی در کشور توازن عرضه و تقاضا نیست بازار این محصول باید به نحوی مدیریت شود؛ اما ایجاد مقرراتی که فاقد نگاه کارشناسی است سبب ایجاد مشکلات جدید می شود. در حال حاضر، وضع عوارض صادراتی به صِرف انتشار بخشنامه توسط یک شخص، رویه ای ناصواب است؛ آن هم در شرایطی که امکان تغییر در آن نباشد و مانند وحی منزل با آن برخورد شود.

محسن مصطفی‌پور، مدیرعامل فولاد غدیر نی‌ریز با اشاره به جایگاه انجمن تولیدکنندگان فولاد در حمایت از فولادسازان اظهار داشت: درست است که برخی تصمیمات مانند برق و گاز و موارد دیگر در اختیار انجمن نیست، اما برخی تصمیمات دیگر در اراده و اختیار تولیدکنندگان و اعضای هیات مدیره انجمن فولاد است.