برديا امير تيموري /سردبير : صنعت فولاد ایران امروز با دو فشار هم‌زمان روبه‌روست: افزایش شدید هزینه انرژی و محدودیت دسترسی به همان انرژی. صنعتی که بخش بزرگی از سرمایه‌گذاری‌های آن بر پایه مزیت گاز طبیعی شکل گرفته، اکنون باید هم پیامد قطعی گاز را تحمل کند و هم افزایش سنگین بهای آن را بپردازد. ادامه این مسیر، توان مالی کارخانه‌ها را تحلیل می‌برد و ظرفیت تولید، اشتغال و ارزآوری کشور را در معرض آسیب قرار می‌دهد.

جنگ در منطقه خلیج فارس و اختلال در مسیرهای انتقال انرژی، بازار جهانی گاز طبیعی را با شوکی تازه مواجه کرده است؛ شوکی که آثار آن تنها به کشورهای واردکننده گاز محدود نمی‌شود و می‌تواند از مسیر افزایش قیمت‌های مرجع و تغییر معادلات عرضه و تقاضا، بر هزینه انرژی صنایع در کشورهای دیگر نیز اثر بگذارد.

نرخ گاز مصرفی واحدهای احیای فولاد با افزایش دوباره به حدود ۱۵ هزار و ۹۴۱ تومان برای هر مترمکعب رسید؛ در حالی که این نرخ در بهار حدود ۱۰ هزار و ۷۷۳ تومان و در ماه گذشته نزدیک به ۱۲ هزار تومان بود. رشد هزینه گاز همزمان با قطعی‌های مکرر برق، فشار مضاعفی بر تولید و حاشیه سود فولادسازان وارد کرده است.

فولاد مبارکه با انتقاد از افزایش ۶۶ درصدی نرخ گاز اعلام کرد این تصمیم مزیت اصلی صنعت فولاد ایران یعنی انرژی رقابتی را تضعیف می‌کند. به گفته معاون بهره‌برداری شرکت، رشد قیمت گاز می‌تواند بهای تمام‌شده آهن اسفنجی را تا ۳۰ درصد افزایش داده و صادرات، سودآوری و اشتغال در زنجیره فولاد را با تهدید جدی مواجه کند.

مدیر ارشد خدمات فنی و پشتیبانی شرکت فولاد مبارکه اصفهان با هشدار درباره جهش کم‌سابقه نرخ گاز اعلام کرد حذف سقف قیمتی، بخش احیای مستقیم را تحت فشار قرار داده و مزیت رقابتی صنعت فولاد را تهدید می‌کند؛ او تعیین سقف شفاف و پایدار برای قیمت گاز را ضرورتی اقتصادی برای حفظ تولید و صادرات دانست.