سیمان ایران از نظر ظرفیت اسمی در رده ششم جهان قرار دارد و اگرچه این موضوع یک موفقیت بزرگ برای صنعت سیمان به شمار می‌رود، اما قطعا ایراداتی هم گریبانگیر صنعت است که از جمله آن‌ها می‌توان به استفاده حداقلی از پوزولان‌ها در تولید این ماده زیربنای توسعه اشاره کرد که باعث شده تا علاوه بر افزایش مصرف انرژی، از ۱۰۰ نوع سیمان، فقط حدود ۱۰ نوع آن در ایران تولید شود.

با توجه به روند افزایشی هزینه‌های تولید، گران شدن سوخت، مالیات‌ها و... قیمت تمام شده تولید سیمان برای شرکت‌های سیمانی به‌ویژه شرکت‌های شمال شرق کشور که از مراکز تقاضا فاصله دارند، به شدت افزایش یافته، اما متاسفانه دولت در سال جدید کماکان اجازه افزایش قیمت‌ها را صادر نکرده است.

با هماهنگی با شرکت برق منطقه ای فارس دو دستگاه ترانسفورماتور به قدرت 50000 کیلو ولت آمپر به ظرفیت تامین برق این منطقه ویژه افزوده شد.

از ابتدای سال مالی تا پایان اردیبهشت ماه ۲۷۴ هزار و ۸۰۵ تن از محصول «گندله صادراتی» به فروش رسید که نرخ فروش آن در اردیبهشت ماه ۱۴۰۳ به ازای هر تن ۴ میلیون و ۸۳۲ هزارتومان اعلام‌شده است.

حوزه سنگ نیاز به یک فرمانده اقتصاد و تولید دارد تا همه به یک هماهنگی دست پیدا کنند، حوزه‌های منابع طبیعی، محیط زیست، گمرک، بانک مرکزی و ... اگر در هماهنگی قرار نگیرند جز افزایش مشکلات حوزه چیزی به دنبال نخواهد داشت.