به گزارش تجارت، معدن و فولاد: تعجب نکنید. وزیر صنعت، معدن و تجارت در جدیدترین اقدام خود برای حل مشکل تأمین مالی و اجرای پروژههای معدنی در شمال‌غرب کشور به ویژه معادن طلا و مس با استفاده از سرمایه های مردم، دستور داد تا شرکت راهبرد معادن و صنایع شمال‌غرب فعالیت خود را آغاز کند.
این‌طور که از این خبر برمی‌آید، وزارتخانه به این نتیجه رسیده که مشکل ساختاری اعتماد مردم برای سرمایه‌گذاری در معادن، بناست با ایجاد یک شرکت دولتی دیگر حل شود.
این اقدام وزارتخانه پرسش‌های متعددی برای فعالان معدنی به وجود می‌آورد؛ از جمله اینکه چرا جذب سرمایه‌گذار برای معادن شمال‌غرب کشور نیازمند یک شرکت مجزا است؟ آیا برای معادن شمال‌شرق، جنوب‌شرق، جنوب‌غرب، کویر مرکزی و… نیز در آینده شرکت‌های مجزا تاسیس خواهد شد؟
پیش از این، فعالان بخش معدن، مشکلات خاص معدنی همچون فرسودگی ماشین‌آلات، قدیمی بودن شیوه‌های اکتشاف و استخراج، چالش‌های زیرساختی انرژی و جاده، قیمت سوخت، تامین موادناریه، نیروی انسانی کارآمد و… را از عوامل مهم بی‌اعتمادی بخش‌خصوصی برای سرمایه‌گذاری در معادن ایران مطرح کرده بودند.
حالا اما، راه حل اجرایی وزارتخانه، عریض و طویل‌تر کردن ساختار دولت برای جلب اعتماد “مردم” است.
مأموریت این شرکت که با محوریت ایمیدرو و شرکت ملی صنایع مس ایران تشکیل شده، تجمیع ظرفیت‌های معدنی و پروژههای توسعه‌ای منطقه و تبدیل آنها به فرصت‌های سرمایه‌گذاری و طرح‌های اقتصادی قابل اجرا معرفی شده.
به بیان ساده‌تر، تعدادی از نیروهای بدنه ایمیدرو و ملی مس که تاکنون نیز در جریان اجرای پروژههای معدنی مس منطقه نیز بوده‌اند، بناست تا با تشکیل یک شرکت جدید، بر تجمیع ظرفیت‌های معدنی و پروژههای ناتمام ملی مس و جذب سرمایه‌گذار برای این معادن نظارت و تصمیم‌گیری کنند.
پرسش اصلی اینجا است که این شرکت چه اختیارات تازه‌ای به این افراد اعطا می‌کند که ایمیدرو و ملی مس از انجام آن ناتوان بوده‌اند؟
البته عرضه سهام شرکت در بورس و امکان مشارکت سرمایه‌گذاران و عموم مردم در تأمین مالی و پیشبرد پروژههای معدنی منطقه از مزایای شرکت است و نمونه موردی موفق مدنظر وزارتخانه، شرکت تجلی توسعه معادن و فلزات معرفی شده.
ایجاد یک شرکت پروژه‌محور با مشارکت عمومی در ذات خود یک اقدام رو به جلو، نوآورانه و قابل اتکا برای اقتصاد بحران‌زده ایران است اما نکته قابل تامل اینجاست که شرکت تجلی توسعه معادن و فلزات هم که با هدف اقدامات نوآورانه به مردم معرفی شد و بنا بود در حوزه عناصر نادر خاکی، انجام پروژههای ناتمام شرکت تهیه و تولید مواد معدنی ایران همچون زغالسنگ گلندرود، پروژه زیرساختی احداث بندر اختصاصی هیمکو و… فعالیت داشته باشد، به گفته کارشناسان، نه تنها عملکرد قابل‌قبولی نداشته، بلکه پیشرفت پروژههای صنعتی محصولات فولادی که از قبل با محوریت شرکت‌های معدنی دیگر بنا شده است را جزو دستاوردهای خود معرفی می‌کند!
در واقع، تجلی توسعه معادن و فلزات نه تنها در پروژههای نوآورانه معدنی دستاوردی ندارد، بلکه با حضور خود تنها یک سهامدار به سایر سهامداران شرکت‌های معدنی اضافه کرده که از تبعات آن، ایجاد اختلال در روند تصمیم‌گیری و کند شدن سرعت پیشرفت پروژه‌ها به واسطه تعدد تصمیم‌گیران غیرتخصصی است.
حال باید منتظر ماند و دید که شرکت راهبرد معادن و صنایع شمال‌غرب چگونه قرار است مشکلات ریشه‌ای معدن را برای جذب سرمایه‌گذار خصوصی حل کند و برای تکثیر این گونه شرکت‌ها از چه منابع و منافع عمومی هزینه خواهد شد.
