در حالی که بحث‌هایی درباره انتقال صنایع بزرگ فولادی به مناطق جنوبی کشور مطرح شده است، هاشم اورعی، رئیس اتحادیه انجمن‌های انرژی ایران، معتقد است چنین رویکردی نه‌تنها راه‌حل بحران انرژی نیست، بلکه از نظر فنی و اقتصادی نیز چندان منطقی به نظر نمی‌رسد. به گفته او، چالش اصلی صنعت فولاد در ایران نه محل استقرار، بلکه ناترازی ساختاری در تأمین برق و گاز است؛ مسئله‌ای که با توجه به وابستگی بالای تولید برق کشور به گاز طبیعی، حتی در مناطق جنوبی نیز پابرجاست و انتقال صنایع لزوماً آن را حل نخواهد کرد.

یک مدرس و پژوهشگر مسائل اقتصادی گفت: صنعت فولاد به‌عنوان یکی از مهم‌ترین صنایع راهبردی کشور، نقشی اساسی در توسعه اقتصادی، اشتغال‌زایی، ارزآوری و تکمیل زنجیره صنایع مادر ایفا می‌کند؛ ایران نیز طی سال‌های اخیر با اتکا به منابع معدنی، ظرفیت‌های انسانی و سرمایه‌گذاری‌های گسترده، توانسته جایگاه خود را در میان تولیدکنندگان بزرگ فولاد جهان تثبیت کند.

گزارش‌های راهبردی واصله از نمایندگی‌های دیپلماتیک ایران نشان می‌دهد که بازار جهانی فلزات رنگین پس از حوادث اخیر در منطقه خلیج فارس، با یک چرخش تاریخی به سمت قاره آفریقا در حال تغییر مسیر است.

سید رسول خلیفه سلطانی، دبیر انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران با انتقاد از جهش ۶۶ درصدی نرخ گاز، تأکید کرد افزایش بی‌سقف هزینه انرژی در کنار قیمت‌گذاری دستوری محصولات فولادی، توازن اقتصادی واحدهای تولیدی را بر هم زده و در صورت اصلاح نشدن سیاست‌های قیمتی، صنعت آهن اسفنجی و فولاد با خطر رکود و کاهش سرمایه‌گذاری مواجه خواهد شد.

به گفته امین ابراهیمی مدیرعامل گروه فولاد خوزستان، تداوم بحران انرژی، بی‌ثباتی مقررات صادراتی و سیاست‌های ارزی ناهماهنگ، مزیت راهبردی فولاد ایران را در معرض فرسایش جدی قرار داده و اصلاح فوری سیاست‌گذاری‌ها را به یک ضرورت ملی تبدیل کرده است.

فولاد خوزستان با پذیرش ناترازی انرژی به‌عنوان یک واقعیت بلندمدت، مسیر سرمایه‌گذاری و خوداتکایی انرژی را برگزیده تا پایداری تولید و کاهش ریسک توقف خطوط را تضمین کند.

از ابتدای دی‌ماه امسال، فولاد خوزستان با محدودیت ۴۰ درصدی برق مواجه شده است؛ محدودیتی که به کاهش تولید و افزایش هزینه‌ها در یکی از بزرگ‌ترین واحدهای فولادسازی کشور منجر شده است.

سخنان اخیر امین ابراهیمی، مدیرعامل فولاد خوزستان، در جلسه کمیته راهبری ۲۵ آذرماه، ترسیم نقشه‌ای از دغدغه‌های کلان سازمانی در شرایطی است که صنعت فولاد ایران هم‌زمان با بحران انرژی، چالش‌های ارزی و فشارهای ساختاری دست‌وپنجه نرم می‌کند.

در زمانه‌ ای که بحران انرژی و آب همچون ابری سنگین بر فراز صنایع کشور سایه انداخته، فولاد مبارکه تنها یک کارخانه نیست؛ روایتی است از ایستادگی در زمانی که بسیاری از واحد‌های صنعتی یکی پس از دیگری خاموش می‌شوند.

بحران انرژی تابستان ۱۴۰۴ یکی از شدیدترین محدودیت‌ های برقی دهه اخیر برای صنایع انرژی‌ بر ایران بود. داده‌های شش‌ماهه فولادسازان نشان می‌دهد که بسیاری از واحدها با افت شدید ظرفیت عملیاتی، کاهش فروش، افزایش موجودی محصول و فشار بر نقدینگی مواجه شدند.

مس، فلزی سرخ و درخشان که از دیرباز نماد پیشرفت و ثروت صنعتی بوده، امروز بیش از هر زمان دیگر در مرکز توجه اقتصاد جهانی قرار دارد.

در شرایطی که صنعت فولاد ایران در سال ۱۴۰۴ تحت فشار بحران انرژی، قیمت‌ گذاری دستوری و شکاف ارزی قرار گرفته، شرکت‌ هایی مانند فولاد اکسین خوزستان با وجود مسیر توسعه‌ای روشن، همچنان درگیر موانعی هستند که عملاً سرعت رشد آن‌ ها را کاهش می‌دهد.